Οι πιστωτικές κάρτες και ο Αμερικάνος παππούς μου

Οι πιστωτικές κάρτες και ο Αμερικάνος παππούς μου

Από το Κραχ του ’29 στην υπερχρέωση του σήμερα, και από την αξία της αποταμίευσης στον εθισμό της πιστωτικής κάρτας

Mε όλη τη συζήτηση που γίνεται γύρω απ’ την οικονομική κρίση και τις συγκρίσεις με το Κραχ του ‘29, θυμήθηκα την ιστορία του παππού μου, όχι του γνωστού Έλληνα πολιτικού που έζησε τις δραματικές στιγμές της σύγχρονης Ελλάδας, αλλά του άλλου, του άγνωστου Ντάγκλας Τσαντ, πατέρα της μητέρας μου. Γεννήθηκε στο Σικάγο το 1900, ήταν γιος Άγγλου μετανάστη και Σκοτσέζας μητέρας. Υπηρέτησε ως καταδρομέας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και έχω μια φωτογραφία που τον δείχνει να σηκώνει την αμερικανική σημαία του σε κάποιο λόφο της Κούβας ή του Παναμά. Του είχε αφήσει ο πατέρας του ένα μεγάλο σπίτι έξω από το Σικάγο και ο ίδιος δούλευε ως μηχανικός αυτοκινήτων με δικό του γκαράζ. Στα τέλη της δεκαετίας του ’20 αποφάσισε να μεγαλώσει τον κύκλο εργασιών του και έφτιαξε μια επιχείρηση –έγινε αντιπρόσωπος της εταιρείας Studebaker.

Από την Οικονομική Επιθεώρηση – Τεύχος Δεκεμβρίου 2008

Όλο το κείμενο σε pdf

Leave a Reply